Yaşar yazmış, söylemiş. Hep sevmişimdir.
Soyadımın bütün harflerini atıyorum. Bu albüm en güzel yerinde bitirilmişse eğer, kaybedilmeye değer aşklara adanmıştır..Güneşin yavaş yavaş kuzeye çekilirken akdenizde bıraktığı iki şeye aşka ve şiire itaaf olunmuştur.. ve de bu albüm; üzerinde isimlerini okuduğunuz, ya da kalbimizde durup yazmayı unuttuğumuz yürek mangallarımızın kömürlerine kıvılcımlar saçan; tüm dostlarım ve dostlarımıza teşekkür ederken; İkimi omzumda varolan melek sayısını dörde çıkaran tanrım, yukarıdan seyreden babam, iyiki de doğurmuş anam, vazgeçemediğim tek kadın, karındaşım Seda’m. Koskocaman ailem, dev gibi şair Cemal Süreyya ve tüm şairlere…
Yaşadığım çocuksu, platonik, eksik, erken, gençken, zamansız.. “evet derken hayır aşklara”, geldin değiştirdin tüm anılarımı diyebileceğim aşklara, ayrılmanın vahşi tadına… Ezgiler tarafından satın alınmış yüreğim, çıkan her güneş, yaktığım her mum, kaybettiğim herşey! Emeğin her türlüsü, sevdanın en acısı….
Ve sen canım hepsinden önemlisi alın yazımın tek okunaklı yeri “sana”, sırf “sana”, sırf “varlığınla bu zalim dünyaya kattığın bu güzellik için “sana” adanmıştır… Ah! Ne çok sevmişim seni…
Sen desem seni bilir misiniz?
Sen diye bir desen çizebilir misiniz?
Bir mesken bulamadım kalbime…
Büyük aşklar vardır bilirmsiniz?